Inzending van Cambodja voor beste niet Engelstalige film bij de afgelopen oscaruitreikingen, beetje vreemd want ik had deze liever in de categorie beste documentaire teruggevonden waar hij zeker terecht een plaatsje verdiende.
De rode Khmer en hun leider Pol Pot voerden een gruwelijk schrikbewind in Cambodja, die in deze tijd Kampuchea werd genoemd, gedurende de vier jaar dat ze aan de macht waren. Dit ging gepaard met deportaties van de mensen die in de grote steden leefden naar het platte land om er allen tewerkgesteld te worden als boeren. Alles werd gerantsoeneerd, eigen bezittingen of vaardigheden werden verboden tot zelfs het afschaffen van familiebanden en bepaalde woorden. De mensen werden zo gemanipuleerd zodat ze elkaar gingen aangeven als er iemand iets misdeed of iets achterhield. Ingaan tegen de regels was totaal uit den boze en daarop stonden verschillende straffen tot zelfs executies. Vele intellectuelen haalden zelfs de werkkampen niet en werden afzonderlijk afgevoerd en geëxecuteerd, zelfs het dragen van een bril volstond al om bij deze mensen geplaatst te worden!
Toen dit alles zijn gang ging was de regisseur een veertienjarige jongen toen ze noodgedwongen hun stad Phnom-penh moesten verlaten. Hij beleefde deze gruwelijke periode van dichtbij en zag hoe zijn familieleden eraan ten onder gingen. Van deze periode is er weinig tot geen beeldmateriaal te zien in deze documentaire enkel wat oude publiciteitsfilmpjes van het regime.
Dit lost de regisseur op dankzij iemand van zijn crew om zijn herinneringen uit de beelden aan de hand van kleine houten en kleien beeldjes. De bijzonder gedetailleerde plaatjes die je daardoor te zien krijgt vertellen zijn verhaal, bijgestaan door een geluidsband lijkt het wel of dat de plaatjes en kleine beeldjes tot leven komen.
Bijzondere unieke bioscoopervaring.
