Relatos Salvajes ****

De Argentijnse regisseur Damián Szifron zet met zijn derde langspeelfilm, Relatos Salvajes, zijn thuisland nog maar eens op kop in één van mijn toplijstjes van films die ik heb gezien op filmfestivals. De enige film uit Latijns Amerika en meteen is het weer raak op het afgelopen filmfestival van Oostende. (2014)

De film bestaat uit een zestal gebeurtenissen die op een dag voor ieders deur kunnen liggen, situaties waarin je jezelf verliest, waar je niet weet wat je doet, waar het zwart wordt voor je ogen. Iedereen heeft een breekpunt en iedereen kan met de juiste triggers ontploffen of op het verkeerde spoor geraken. Dit is het grote hoofdthema van Relatos Salvajes. Hoewel het zo zwaar niet naar de kijker gebracht wordt.

De toon wordt direct gezet met het opmerkelijke beginverhaal nog voor dat de begingeneriek is voorbijgekomen. De regisseur speelt met verschillende tijdsduren en een mengeling van verschillende genres waardoor het voor de kijker nooit saai wordt en je geboeid blijft uitkijken naar wat nog komen gaat. Het niveauverschil tussen de verhalen, hoewel er geen ondermaats verhaal inzit, wordt heel goed gecompenseerd door de hoofdpersonages die in de verschillende verhalen worden opgevoerd.


Thema's als wraak, overspel, agressie, omkoping, schuld, moord, corruptie zitten verweven in de zes verhalen soms op een meer ernstige en donkere toon en soms compleet over the top en absurd hilarisch maar steeds blijft het interessant om naar te kijken.

Heerlijke cinema!!