Ixcanul is het woord voor vulkaan die gebruikt wordt in de
Maya taal die een land als Guatemala rijk is en als je over Guatemala spreekt
kan je niet om de vulkanische activiteit heen. Het verhaal speelt zich dan ook
af onderaan een niet nader vernoemde vulkaan, op de zwarte flanken en de
vruchtbare vlakten die de vulkaan nalaat.
Maria, gespeeld door de schitterende debutante María
Mercedes Coroy, is een 17-jarig meisje van een arm gezin die leeft op het
platteland en verblijft in één van de huisjes van de koffieplantage waar ze
werken. Haar vader en moeder willen het beste voor hun dochter en zijn dan ook
maar al te blij wanneer er zich een huwelijkskandidaat aanmeldt. Maria van haar
kant zou liever met een jongen naar het beloofde land trekken die zich achter
de vulkaan bevindt. El Peppe, de jongen waarmee ze zou vertrekken, wil haar
wel meenemen maar daar staat wel iets tegenover.
Jayro Bustamante, de regisseur van deze film, baseerde zich
op een waargebeurd verhaal die hem enkele jaren terug door een vrouw verteld
werd. Ixcanul is ook zijn langspeelfilmdebuut. Voor de cinematografie werkte
hij samen met Luis Armando Arteaga die ook al het camerawerk voor zijn kortfilms
verzorgde.
Prachtige beelden van het landschap onder het steeds
aanwezige geroffel van de vulkaan. Op het arme platteland maakt bijgeloof en
symboliek een groot deel van het dagdagelijks leven uit zoals offers brengen
aan de vulkaan of bidden voor al het goede die nog op hun pad moet komen. Dit
bijgeloof heeft de film een wat komische insteek maar brengt ook heel wat
problemen met zich mee. Guatemala, een land waar corruptie en de macht van het
geld welig tieren en de verschillen tussen het platteland en de verstedelijkte gebieden
extreem zijn. Ook de verschillende talen zoals het Spaans en de prachtige Maya
taal die door de hoofdpersonages worden gesproken leiden soms tot problemen en
zelfs misbruik.
Een indrukwekkend regiedebuut en een regisseur om de komende
jaren te blijven volgen.